Wyobraź sobie przez chwilę, że zdecydowałeś się poeksperymentować i całkowicie wyeliminować cukier dodany ze swojej diety.
Nie chodzi o cukier zawarty w owocach, ale o cukier rafinowany, słodycze, herbatniki i ukryte cukry w sosach i kiełbasach, jak donosi korespondent .
Co dzieje się z ciałem po tygodniu, miesiącu i roku? Według tych, którzy przez to przeszli, pierwsze trzy dni zamieniają się w piekło.
Zdjęcie:
Ból głowy, rozdrażnienie, dzikie pragnienie zjedzenia chociaż czegoś słodkiego – tak organizm załamuje się od uzależnienia od cukru, które pod względem siły oddziaływania na mózg jest porównywalne z uzależnieniem od narkotyków.
Endokrynolodzy tłumaczą to normalizacją poziomu insuliny. Kiedy cukier przestaje być dostarczany w dużych ilościach, trzustka przestaje pracować do wyczerpania, a organizm zaczyna wykorzystywać rezerwy tłuszczu jako energię.
Stąd łatwość i stopniowa utrata masy ciała bez głodu.
Po miesiącu takich zmian ciśnienie krwi normalizuje się, a profil lipidowy krwi poprawia się. Kardiolodzy odnotowują zmniejszenie ryzyka wypadków sercowo-naczyniowych, ponieważ ściany naczyń krwionośnych nie są już zaognione przez ciągłe skoki glukozy i ataki glikowanych białek.
Oczywiście całkowite wykluczenie cukru z życia współczesnego człowieka jest prawie nierealne: jest w chlebie, keczupie, a nawet w kiełbasie.
Ale każdy może ograniczyć jego spożycie do minimum poprzez usunięcie oczywistych źródeł, a rezultat nie potrwa długo.
Po roku bez uzależnienia od cukru ludzie zauważają, że smak jedzenia stał się jaśniejszy. Zwykła marchewka wydaje się słodka, a truskawki są niesamowitym deserem. Twoje kubki smakowe są oczyszczone i w końcu zaczynasz smakować prawdziwy smak jedzenia, a nie słodką chemię.
Subskrybuj: 
Czytaj także
- Jak często należy jeść, aby nie przytyć: obalanie mitu jedzenia frakcyjnego
- Dlaczego woda z cytryną rano nie leczy, ale kaleczy: opinia gastroenterologa
