Każdy właściciel kota wie, że jego pupil może mówić godzinami, zmieniając intonację i głośność miauczenia w zależności od sytuacji.
Naukowcy odkryli zaskakujący fakt: w świecie kotów miauczenie jest zarezerwowane dla komunikacji z ludźmi i nie rozmawiają one ze sobą w ten sposób.
W naturze dorosłe koty używają innych dźwięków – syczą, warczą, wyją – ale miauczenie pozostaje tylko w repertuarze kociąt komunikujących się z matkami.
Zdjęcie:
Udomowienie sprawiło, że koty zachowały tę dziecięcą formę komunikacji i po mistrzowsku dostosowały ją do interakcji z ludźmi.
Koty są w stanie wytworzyć do stu różnych dźwięków, a każde miauknięcie może mieć inne znaczenie w zależności od tonu, długości i częstotliwości. Co więcej, są w stanie zmieniać swoje wokalizacje, dostosowując je do konkretnego właściciela, aby osiągnąć pożądany efekt.
Psy są pod tym względem znacznie skromniejsze, mając w swoim arsenale tylko około dziesięciu różnych dźwięków.
Ale psi nos zawiera do 300 milionów receptorów węchowych, co pozwala mu rozpoznawać zapachy tysiąc razy lepiej niż człowiek.
Papugi, które również często stają się zwierzętami domowymi, zaskakują w inny sposób: nie tylko mechanicznie powtarzają słowa, ale potrafią używać ich w kontekście dzięki unikalnej strukturze aparatu głosowego.
Ich syrinx pozwala im wytwarzać najszerszy zakres dźwięków niedostępnych dla innych zwierząt.
Konie, na przykład, są w stanie rozpoznawać ludzkie emocje z wyrazu twarzy i reagować na nastroje swoich właścicieli, co czyni je niezastąpionymi w terapii.
A szczury, których wielu ludzi nie docenia, mają doskonałą pamięć i mogą rozwiązywać złożone zagadki poprzez zapamiętywanie tras i sekwencji działań.
Subskrybuj: 
Czytaj także
- Co naprawdę czują koty i psy: zoopsycholog o naszych błędnych przekonaniach
- Dlaczego koty są mądrzejsze od psów lub odwrotnie: neuronaukowcy kładą kres odwiecznej debacie
